ดนตรี....เพลงที่พร้อมเป็นเพื่อนได้กับทุกอารมณ์ของคุณ

 

 

เพลงอัลบั้มใหม่ของSecret Garden ที่ออกมาในเดือนพ.ย. ปลายหนาวพอดี น่าจะเป็นการวางแผนออกอัลบั้มพอดี ในหน้าเวปเขียนเล่าอัลบั้มนี้ว่า เป็นความตั้งใจของRolf Lovlandที่ออกอัลบั้มในช่วงนี้โดยวางคอนเซ็ปว่าจะเอาเพลงเก่ามาทำใหม่และชูให้เสียงไวโอลินของ Fionnuala Sherry เป็นนางเอกของอัลบั้มนี้.Rolfเล่าว่า "ฤดูหนาวว่าเป็นการเปลี่ยนแปลงตามธรรมชาติที่มีความสวยงามอย่างมีมนต์เสน่ห์ เป็นช่วงเวลาของอารมณ์และความคิดพิจารณาไตร่ตรอง ความรู้สึกต่างๆเหล่านี้เป็นแหล่งกำเนิดสำหรับแรงบันดาลใจทางดนตรี ฤดูหนาวแถบแสกนดิเนเวียที่ปกคลุมไปด้วยความมืดมิด มักกระตุ้นเร้าความคิดสร้างสรรค์ของผม  ผมมักจะเขียนเพลงได้ดี ผมคิดว่าธรรมชาติแถบแสกนดิเนเวียและบรรยากาศที่สุดจะพิเศษในหน้าหนาว ช่วยสร้างความต้องการชนิดที่ให้ผมรู้สึกอารมณ์และได้แสดงตัวตนของผมออกมา"....เช่นเดียวกับ Fionnualaก็เล่าถึงความพิเศษและความตั้งใจในอัลบั้มนี้ว่า"เราหวังว่าอัลบั้มนี้มีส่วนให้แสงสว่างและความอบอุ่นแก่ผู้ฟังในเวลายามเย็นของฤดูหนาว และสำหรับผู้ที่อยู่ในอากาศที่อุ่น เพลงในอัลบั้มนี้จะเป็นแสงสว่างและความอบอุ่นในช่วงเวลาที่มืดมิดและหนาวเย็น....

 

Make A Wish เป็นเพลงอินโทรด้วยเสียงเปียนโนและเสียงกรุ๊งกริ๊งที่ค่อยๆปูทางให้อารมณ์ช้าๆเย็นๆสบายๆ ก่อนจะนำความรู้สึกลงให้ดิ่งลงไปหาความเย็นที่ปนความเหงา ระหว่างที่ดำดิ่งลงไปก็ใช้บรรยากาศและเสียงของเครื่องดนตรีวงใหญ่ดึงอารมณ์กลับมาสู่ความอบอุ่น เป็นเสียงที่ให้พลังที่กำลังโอบกอดเราด้วยพลังอันยิ่งใหญ่ เต็มไปด้วยความอบอุ่น เสียงโอโบยิ่งตอกย้ำความอบอุ่นชัดขึ้น ฟังแล้วรู้สึกอุ่นขึ้นมาในใจอย่างที่คนแต่ง คนเรียบเรียงและคนเล่นเล่าให้ฟัง

 

อีกความรู้สึกหนึ่งที่เกิดขึ้น คือความหวัง ความอบอุ่นท่ามกลางความเหงา โดดเดี่ยว คงเป็นความเหงาความโดดเดี่ยวที่ได้จากการอยู่คนเดียว ได้มีเวลาดื่มด่ำลงสู่ห้วงมหาสมุทรภายในใจ แล้วกลับสู่ความอบอุ่นจากการพบอะไรบางอย่างที่มีพลังและยิ่งใหญ่มากๆ .....

 

 

 

 

 

โพสแรกประจำปี๒๕๕๕ ผมคิดว่าน่าพอจะบอกอะไรที่เป็นธีมในปีนี้ของบล็อกส่วนตัวของผมได้ ธีมที่กะว่าจะเป็นธีมหลักคือความเบาๆสบายๆ ผ่อนจังหวะชีวิตลงอย่างกล้าเล่นกับชีวิต เมื่อกี้เกือบจะเขียนว่า...ผ่อนจังหวะชีวิตแบบเป็นเรื่องเป็นราว ผ่อนจังหวะชีวิตแบบจริงจัง ซึ่งดูมันแย้งๆกับคำว่า ผ่อน ซึ่งให้ความรู้สึกที่โปร่งๆโล่งๆ ไม่อึดอัด ไม่ต้องฝืน ไม่ต้องบังคับ.เอาล่ะปีนี้จะเป็นปีของความเบาสบายกับชีวิต

 

ในยามที่ผมเอ้อระเหยกับเวลา กับชีวิตได้ ซึ่งที่อยากทำมากคือ การหาสวนสวยๆ อากาศสบายๆ แล้วเดินทอดน่องแบบสบายๆไปเรื่อยๆ จะเอาแบบเดินชมสวนก็ได้ บ่อยครั้งที่เราไม่ได้อยู่กับสถานที่ที่เรากำลังอยู่ในขณะนั้น ใจเรามักคิดโน่นคิดนี่ไปไกลจากที่ๆเรากำลังอยู่จริงๆ หากเราดื่มด่ำกับสถานที่ที่เราอยู่ เราจะพบความสวยงามที่อยู่ในห้วงเวลาขณะนี้ ความนิ่งสงบของบรรยากาศรอบตัว

 

เพลงนี้ของPeter White สื่อความหมายของเวลาเช่นนี้ได้อย่างประจวบเหมาะ.....Promenade อัลบั้มออกมาในปี 1993 ยุคที่เพลงแจ๊สเบ่งบานและดนตรีแจ๊สน่าฟังมาก ผมไม่มีความรู้เรื่องดนตรี หากฟังเพลงนี้แล้ว ความรู้สึกที่เกิดข้างในใจคือ ผ่อนคลายและกระฉับกระเฉง ....ลองฟังดูแล้วกัน

 

 

 

 

 

 

ในภาวะที่บ้านเรากำลังผจญกับมหันตภัยครั้งใหญ่ เสียหายไปหลายจังหวัดรวมถึงเมืองหลวง เห็นอะไรหลายอย่างทั้งแง่ดีและแง่ไม่ดี ได้แต่มองแล้วพยายามเข้าใจและยอมรับ อยากให้สิ่งร้ายๆผ่านไปโดยเร็ว อยากให้คนที่รับทุกข์ทรมานได้มีบทเรียนกับชีวิต สำหรับตัวผมเองได้อะไรหลายอย่าง

 

วันนี้นึกถึงเสียงเปียนโนเพราะๆของลุงบ๊อบแจมส์ เสียงหวานๆอ้อยสร้อยอย่างเพลงนี้ เป็นเพลงแรกที่ผมประทับใจทั้งฝีมือและการแต่งเพลงของลุง เพลงนี้มาจากอัลบั้ม Grand Piano Canyon ที่ออกในปี 1990 ผมเจอลุงครั้งแรกบนแผงคลาสเซ็ตเพลงผี สมัยเรียนมัธยมปลายราวๆปี 2531หรือ2532 ที่ไนท์บาซาร์ เชียงใหม่ เห็นกล่องพลาสติกสีดำของค่ายกรีน ม้วนละ 25 บาท ไม่รู้จักลุงเลย ใช้วิธีเดิมคือเสี่ยงดวงซื้อไปฟัง ชีวิตมันต้องลอง ลองบนความไหวหวั่นว่าตั้งหนึ่งในสามของค่าขนมในอาทิตย์นั้นเลย ฟังกับเครื่องเล่นโซนี่เครื่องเดียวในบ้านรุ่นลำโพงตัวเดียวเสียงโมโน นี่คือเครื่องฟังชิ้นแรกที่นำผมไปสู่โลกเพลงแจ๊ส เพลงบรรเลงมากมาย ประสบการณ์เรื่องเพลงก็อาศัยเครื่องเล่นเทปเครื่องนี้....ฟังตั้งแต่เพลงหน้าเอ จนถึงเพลงสุดท้ายหน้าบี เปิดไปอ่านหนังสือไปด้วย เพลงสุดท้ายหน้าบีคือเพลงนี้....Far From Turtle ความพริ้ว ความหวาน ความละมุนของดนตรี เล่นเอาหยุดกึก นั่งฟังและปล่อยอารมณ์ไปตามเสียงเพลงจนจบเพลง แล้วกรอกลับมาฟังใหม่ ในเครื่องเล่นเทปรุ่นนี้จะมีตัวเลขสามแถวที่มันหมุนตามหัวเล่นเทป เวลากรอก็ถอยไปด้วย นั่งมองและกะๆเอาว่าประมาณตัวเลขไหน เอาเรื่องเก่าสมัยเด็กมาเล่าให้คนที่อาจไม่เคยเห็นเครื่องเล่นรุ่นนี้เลย

 

เพลงนี้ ผมให้เป็นไฮไลท์ของอัลบั้มนี้เลย ในส่วนของเพลงหวาน หวานหยดย้อยเลย ชอบเพลงนี้ให้สี่ดาวจากห้าดาวเลย

 

 

 

 

 

ปกติผมชอบดูหนังเนื้อหาดีๆ พล็อตเรื่องสวยๆ ภาพสวยๆ และที่ชอบเป็นชีวิตจิตใจเลยคือหนังที่มีเพลงประกอบสวยๆ ผมชอบจะบอกว่าเมื่อหนังสวยทางตาแล้ว หนังที่สวยทางหูนี่ยิ่งเสริมให้การชมหนังภาพยนต์ได้อรรถรสมากขึ้น หลายครั้งที่ผมอึ่งกับเพลงประกอบมากกว่าตัวหนังเอง และอีกหลายครั้งผมก็ฟังเพลงประกอบโดยไม่ได้ดูหนังเลย เรียกได้ว่า ผมให้คะแนนความประทับใจทางหูมากกว่าความประทับใจทางตา......

 

หนึ่งในคนทำสกอร์เพลง ที่ผมไล่ดูประวัติการทำงานแล้วเรียงมาเป็นหน้าๆเป็นตับๆ ไม่ว่าละคร ภาพยนต์ สารคดี หรือมังกา การ์ตูน...ชื่อของ Joe Hisaishi เป็นเบอร์หนึ่งจริงๆในวงการนี้ของญี่ปุ่น ผมชอบความละเมียดละไมในงานของเขา ไม่ว่าดนตรีช้าหรือเร็ว ควบคุมอารมณ์กับธีมของเพลงได้ลื่นมาก ฟังไปๆจบเพลงแล้ว นี่แหละมั้งที่เราเรียกว่า มืออาชีพที่เก๋า....

 

เพลงที่เอามาขึ้นบล็อกในวันต้นเดือนตุลาคมนี้ เป็นเพลงประกอบหนังเรื่อง First Love (Hatsukoi) อัลบั้มนี้ออกมาในปี 2000 ดนตรีอินโทรจากเสียงเปียนโน ตามด้วยไวโอลิน ช้าๆเนิบๆ ทิ้งจังหวะช่องว่างให้อารมณ์ได้ทอดลง กำลังเขียนบล็อกในตอนที่ฟ้าฝนที่บ้านถล่มลงมาอย่างหนัก เสียงฝนหนาเม็ดไม่ขาดสาย เสียงน้ำที่ไหลตกตามรางลินน้ำ...ฟังเสียงฝนทีไร ข้างในใจรู้สึกสดชื่นทุกที

 

 

 

ค่ำคืนวันพักผ่อนกำลังจะผ่านไป เวลานี่ช่างติดปีกเร็วจริงๆ อยากให้เดินช้าๆกว่านี้หน่อยก็ไม่ได้ เหมือนจะยังได้ทำในเรื่องที่อยากทำไม่ครบเลย.....คืนนี้น่าจะฟังเพลงที่พักฟื้นความเหนื่อยล้า  เพลงแจ๊สช้าๆสักเพลงคงจะเข้าท่า มีเพลงของNelson Rangellที่เจอในyoutube แล้วเกิดชอบดนตรีช้าๆกับเสียงแซ็กโซโฟนของเขา เพลงนี้เป็นเพลงชื่อเดียวกับอัลบั้มที่ออกมาในปี 1999....Always.

 

ดนตรีแจ๊สในช่วงปีเก้ากว่าๆ สำหรับผม ผมยกให้เป็นยุคทองของฟิวชั่นแจ๊ส มีงานออกมาให้ฟังมากโดยเฉพาะศิลปินจากอเมริกา เพลงนี้ดนตรีช้าแบบนี้เป็นสัญลักษณ์ของเพลงฟิวชั่นแจ๊สสไตล์ช้าๆเลย แจ๊สช้าๆให้ความรู้สึกที่ช้าลง หรือบางทีผมหลุดไปในห้วงอารมณ์เพลงได้เลย อย่างเพลงนี้ผมฟังแล้ว เสียงแซ็กกำลังเล่าถึงอารมณ์ของคนที่ปล่อยอารมณ์ตัวเองไปกับบรรยากาศกลางคืน ปล่อยอารมณ์ไปเลยๆ อยากให้ใจตัวเองสบาย แล้วเหมือนเวลาที่กำลังสบาย จะหมดลง ก็อดเกิดความอาลัยอาวรณ์กับบรรยากาศแบบนี้ไม่ได้

 

เวลาเดินด้วยความสม่ำเสมอมาแต่ไหนแต่ไร คงมีเพียงความรู้สึกของเราที่ทำให้เราคิดว่าเวลาผ่านไปเร็วหรือช้า จริงไหม